Przekraczasz mistyczną bramę, okalaną bluszczem, korony liściaste osłaniają drogę, czyniąc ją ciemną i magiczną. Drzewa powykręcane, jak zatrzymane w tańcu, mgła jak oddech Boga, ciepło drzewca z ognia na środku polany, ukrytego w międzylesiu. W głębi grota, jaskinia skalna; półki i rozpadliny skalne są dla większości domem.


Stado:
♀: 10 | ♂: 4

Ogłoszenia:
- Blog aktualnie nieaktywny. Zapraszamy na Discord.

Zapraszamy w Nasze szeregi!

26 marca 2013

...

Samotność. Zazdrość. Złość. Ale także zwątpienie i rezygnacja. Coraz więcej nieprzyjemnych uczuć kotłowało się w małym, lisim sercu. Radził sobie? Uśmiech na pysku to nie radzenie sobie. To zakrywanie uczuć negatywnych pod pozorem tego, że nic się nie dzieje. Nie martwić nikogo - to cel najwyższy. Ale czy najlepszy? Z tym jest już gorzej. Podobno, gdy o problemach się nie mówi, są one jeszcze straszniejsze. Jeśli to prawda, to jakiś czas temu stał się sadystą dla swojej psychiki.

Kierując się w stronę jaskini nawet nie oczekiwał, że kogoś tam zastanie. Nikogo i tak nie spotka, więc nawet się nie łudził. Przestał już jakiś czas temu. Osamotniony, ale wciąż tkwiący w nadziei. Otoczony jedynie przez kotłujące się myśli i pustą ciszę, która wręcz raniła uszy zwierzęcia. Jedyne dźwięki to szum na zewnątrz, nierówny oddech i niespokojne bicie serca. Jakby na coś czekał, ale bał się, że to co miało by się zjawić nie będzie takie, jakie powinno. Przyjaźń wymuszona, potrzebna tylko do tego, by cegiełki, które tworzyły stado nie zniszczyły kruszącej się budowli. Jak cement, który kruszeje, ale jakimś cudem choć niezbyt dokładnie rozrobiony nie chciał przestać istnieć.
Przyjdź tu. Bądź obok. Pozostań na zawsze. I powiedz, że kochasz bez względu na to kim się stanę i co postanowię. Stań u mego boku, gdy będę bezbronnie błagać o litość los, by znów dała ukojenie i te pozytywne myśli, które chroniły przed zgubą. Miały swój początek w chwili narodzin. Skończą się, gdy nie będzie tych, które podtrzymywały je jak ogień.
Oczy wysuszone. Pieką praktycznie już każdego dnia. Noce nieprzespane, a nawet jeśli to nie na tyle, by czuć się wypoczętym. Jedynym pocieszeniem jest fakt, że obok bije inne serce, tak głośno słyszalne wśród tej cholernej ciszy. Myśli kotłujące się w głowie, nie na tyle silne, by się przebić w miejsce, gdzie analizowane są słowa. Drażniące na tyle, by mieć ochotę uderzyć głową w cokolwiek, co było by twarde.
Plany ogniska. Czekanie z niecierpliwością. Dobry humor. Dziwne, prawda? Nieme błaganie o to, co uciekło. Za ciche, by ktokolwiek usłyszał. Nikt nie przyszedł. Próbuje kolejny raz, ale nadal nic. Komuś innemu się udaje, jemu jakimś cudem nie. Niegdyś lubiany-dziś zapomniany i zostawiony na pastwę otoczenia, które trzyma go jak w klatce. Jeśli ktoś kieruje jego życiem to jest to strasznie nieudolny lalkarz, który widocznie nie ma tyle chęci bądź werwy by utrzymać przy sobie więcej niż tylko rude stworzenie.

Widząc to nawet nie reagujesz. Jesteś tylko widzem i nie masz prawa mieszać się w sztukę, nawet jeśli jest najgorszą z możliwych. W końcu nie Ty jesteś autorem, prawda? Niech tak zostanie. Patrz jedynie jak potoczą się losy i czekaj na szczęśliwe zakończenie.



[Nie wiem czy jest do ogarnięcia. Nie wiem czy jest dobre, ale skoro była wena na takie coś to jest.]

5 komentarzy:

  1. [Ciężko mnie czymś ruszyć, naprawdę - podobno mam serce z kamienia, ale jedno mogę powiedzieć. Ruszyło mnie.
    "Podobno, gdy o problemach się nie mówi, są one jeszcze straszniejsze." Prawda, wiem z doświadczenia.
    Wiem, jak to z weną bywa - dobrze, że napisałaś. Cieszę się, że to przeczytałam.]

    OdpowiedzUsuń
  2. [Jest straszne, Sir. Jest straszne, bo bardziej pała żalem, niż by tego wymagało. Nie mogę w piątek, wyszło tak, że nie mam możliwości, doceniamy to, że jesteś, uwierz mi że nikt nie stara się o brak frekwencji na złość Tobie. Patrzyłeś w momencie pisania tego zbyt pesymistycznie, naprawdę mnie to zasmuciło. Napisane dobrze, pomiędzy kolejnymi zdaniami pobrzmiewa cisza i tak chyba miało być. Nie rób niczego na siłę. Jeżeli masz wrażenie, że to klatka, opuść ją. Jestem pewna, że nikt, na czele ze mną, nie chce Cię trzymać w żadnej uwięzi, a na sentyment nie trzeba przecież patrzeć w ten sposób. ]

    OdpowiedzUsuń
  3. [Niee. To po prostu chwilowe odrętwienie. Nie czuję się tu źle i na prawdę dogaduję się z resztą. Po prostu mając chwilowy napad pesymizmu wolałam napisać to niż cały dzień chodzić przybita. A i przy okazji jest coś napisane. Chwilowo mam na celu zostanie zasłużonym po tych kilku latach. ^^" Póki co wychodzi mi całkiem dobrze. I aż dziw, że to dzięki Sethowi, który mówił, że nie przeszkadzam, ale też nie pomagam. To trochę dziwne dla mnie, ale właśnie tak jest. ]

    OdpowiedzUsuń
  4. [Serku, ta wena zdecydowanie była dobra. Po przeczytaniu tego siedziałam chwilę i patrzyłam w tekst. Próbowałam to przeanalizować. Miałam pustkę w głowie, a zarazem tysiące myśli. Niesamowite.]

    OdpowiedzUsuń
  5. [To jest takie miłe. Czuję się doceniona ._. Aż mi dziwnie. U mnie też była taka pustka. Chyba lubię pisać takie smęty ^^" Ale może jakoś w najbliższym czasie napiszę coś lepszego. ]

    OdpowiedzUsuń