Ves prawdopodobnie zalicza się do grupy zmiennokształtnych – potrafi zmienić swoją postać na ludzką, przy czym nie odczuwa żadnego bólu, jakby zwyczajnie przeskakiwała z jednej platformy na drugą.
Nie da się sprecyzować w jakim jest wieku, jednak wygląda na młodą. Wysoka i szczupła, o specyficznym, jaskrawo-pomarańczowym kolorze włosów. Blizny na rozpromienionej uśmiechem twarzy pozostają, oczy nie tracą barwy. Na szyi czarny tatuaż biohazardu zasłania szramy, a tribal oplatający lewą rękę, łopatkę i bark, przykrywa równie nieprzyjemne ślady dawnych ran. Niekiedy w ludzkiej formie zostają jej lisie uszy i ogon, jednak tylko na jej własną prośbę.
Ubiera się na różnorakie sposoby, nie narzucając sobie jednego stylu – tak samo z muzyką, którą kocha. Na jej szyi często dynda wesoło naszyjnik ze świecącym glowstickiem. Między szlufkami plącze się tęczowy pasek, niekiedy utrzymują łańcuszki. Nosi ze sobą stary wojskowy plecak pokryty naszywkami, w którym trzyma cały kosmos. W końcu jej plecak jest odpowiednikiem torebki.
Ves kocha majsterkować i kombinować. Ma „duszę inżyniera”, jak sama twierdzi. Jest pierwsza do konstrukcji paleniska, dla zabicia czasu studiuje pułapki zastawione w lasach i jednocześnie sama je konstruuje, by zaraz rozwalić.
Odbierana jest pozytywnie – nieustanny uśmiech,
chęć zabawy i niegasnący entuzjazm, optymistycznie prowadzą lisiczkę przez
świat. Życie traktuje jako niekończącą się zabawę, szuka coraz to nowych
sposobów na wyeliminowanie nudy i rutyny. Zdaje się ignorować niemal całe
zagrożenie jakie płynie z jej beztroskiego zachowania, jakby nie dostrzegała
negatywnych stron lub bagatelizowała je, rzucając w kąt. Postępuje impulsywnie,
działając szybciej niż myśląc.